Op 30 mei 2018, een paar weken voor hij 76 zou worden, overleed Erik Meerschaut.

Hij was, zoals ze zeggen, nen echte groene,
en hij was ook, zoals ze zeggen, nen echte rooie. “
(uit de afscheidsplechtigheid, 6 juni 2018)

Erik Meerschaut was sinds de heropstart van Natuurpunt Brussel in 2008 bestuurslid, en zijn kennis en ervaring – als natuurkenner, natuurgids en aktief Natuurpunter, zowel in Asse als in Brussel – was voor de werking van de jonge brusselse afdeling van onschatbare waarde.

Rond de eeuwwisseling volgde Erik een kursus natuurgids, en bleef aktief in de lokale afdeling Asse, hoewel hij zich ondertussen in Jette gevestigd had. In het Poelbos, het Laarbeekbos en de Moerassen van Jette en Ganshoren, in de buurt van zijn woonplaats, bracht hij heel wat tijd door. Wanneer Natuurpunt vzw in 2008 besloot een brusselse afdeling nieuw leven in te blazen was het dan ook aan hem dat gevraagd werd voor het eerst een groep brusselse belangstellenden – bij wijze van kennismaking – mee te nemen op een wandeling in die omgeving.

20 januari 2008: Erik gidst voor het eerst een groep belangstellenden
in het Poelbos en het Moeras van Jette; het was de start van een
opnieuw springlevend Natuurpunt Brussel.

Voor het nieuwe bestuur van Natuurpunt Brussel was Erik, door zijn binding met het verleden maar ook met naburige afdelingen, een belangrijke steun bij de aanvankelijke werking. Hij zette zelf geen grote nieuwe initiatieven op, maar droeg steeds aktief bij, met suggesties of informatie, of door af en toe belangstellenden met entoesiasme op sleeptouw te nemen door de gebieden die hij grondig kende.

Ondertussen had hij een projekt op stapel (waarin o.a. Natuurpunt Asse, de gemeentes Asse en Jette, de Vlaamse Landmaatschappij, Coordinatie Zenne en Leefmilieu Brussel betrokken waren) om het stroomgebied van de Maalbeek en Molenbeek op zulke manier te herstellen dat de natuurwaarde een heel stuk kon opgekrikt worden. Na vrijwel vijftien jaar inspanningen, administratief en op het terrein, leverde dat een merkwaardige verbetering op voor de natuur in beide valleien. De verbeterde waterkwaliteit kwam overigens meteen het grote projekt Boudewijnpark van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest ten goede, waar de Molenbeek nadien doorloopt, richting Koninklijk Domein.

In de marge hiervan werd door Natuurpunt Asse, met zijn medewerking, de bestaande “Natuurpunt Boomgaard” geherwaardeerd, en werd het Kerremansbos aangelegd (geef toe, een stuk beter dan de verlenging van de E40 naar het Rogierplein die daar ooit ingetekend was, nietwaar?).

Als ingeweken Jettenaar zette hij zich vanaf 2010 ook in bij de weerstand tegen de verbreding van de Brusselse Ring, en in het bijzonder tegen de aantasting van het Laarbeekbos die daarmee samen ging. Het ziet er momenteel naar uit dat de inspanningen van LaarbeekbOOs, ModalShift en gemeente Jette werkelijk resultaat opleverden. Blijkbaar wordt de verbreding wel doorgevoerd, maar zonder terreinverlies voor het Laarbeekbos, en de mogelijkheid van een ruime overkapping van de Ring in het gebied wordt ondertussen onderzocht.

Naast al dat, en behalve een avontuurlijke vader en grootvader (even “militant” als bij Natuurpunt, lijkt het wel), was Erik ook met grote inzet lid en zanger van het gereputeerde Brussels Brecht-Eisler Koor. Dat weerspiegelde, naast zijn bekommernis voor de natuur, ongetwijfeld ook een diepe sociale bewogenheid. Het samengaan van deze beide is een kwaliteit die je enkel in de besten terugvindt…

Vaarwel, Erik, en dank!